Pika e vrojtimit Çezma e Myftarit, rruga nacionale, Librazhdit

Elementët e horizontit që drenon burimin: Azimuti i rënies – 235  Këndi i rënies – 40
Zhveshja përfaqëson kontaktin e mbihypjes së konglobrekçieve ofiolitike mbi mollasat e Tortonianit. Ky fenomen tregon që masivi ultrabazik i Kutrumanit ka lëvizur, dhe vazhdon të lëviz edhe sot drejt juglindjes. Është interpretuar si mbihypje e këtij masivi mbi mollasat. Por, në fakt kemi të bëjmë me një lëvizje të re, pas tortoniane, ku masivi ka lëvizur drejt juglindjes megjithë mollasat që ka patur përsipër, duke u përmbysur dhe zënë ato nën vete, siç janë vizatuar në figure (fig. 13, 14). Mollasat ndërtojnë krahun perëndimor të sinklinalit të Librazhdit, të cilat pak më në jug ngrihen në kokë, me kënd 80-90. Kontakti i tyre shoqërohet me një shtresë argjilore që ka krijuar daljen e burimit te ujit, Çesma e Myftarit, duke shërbyer si perde drenimi.

1. Kontakt transgresiv i përmbysur, shënon bazën e mollasave Tortoniane, i ndërtuar në dysheme nga një horizont argjilor, që bënë të mundur drenimin e burimit (çezmës) të Myftarit.
2. Formacione shkëmbore të dominuara nga ofiolite.
3. Ndërthurje ranoro konglomerato argjilore, me rënie perëndimore të përmbysur, me moshë Tortoniane, ndërton krahun perëndimor të sinklinalit të Librazhdit.